نمایش تبلیغ
 
ایجاد وبلاگ
 
مدیریت وبلاگ
 
وبلاگی دیگر
 
آينده، رسانه و تكنولوژي و . . .


 



صفحه نخست
تماس با نویسنده
اضافه به علاقمندی ها
صفحه خانگی شود


رسانه‌اي ها
دات
وبلاگوار
عصر ارتباطات
چرك نويس
عصر سايبري
روزنامه نگار نو
عصر ارتباط
مديا بيت
سایبر ژورنالیسم
علوم ارتباطات
دهکده ارتباطات
جستجوگر فارسی
 

آرشيو
آذر ١
آبان ١
مهر ١
ادامه آرشیو
 

  RSS 2.0  



 ساعت <#time#> در دوشنبه، 6 آذر، 1385

رسانه های چاپی و دیجیتال و آینده این دو!

 

 

قبل تر گفته بودم که قصد دارم بحثی را پیرامون رسانه های چاپی و دیجیتال و آینده این دو شروع کنم.
این طور شروع میشود:
تا کنون مقالات زیادی دیده ام که درباره حال و آینده رسانه های چیز نوشته اند، بعضی ها نگران بوده اند، بعضی ها خوش حال، بعضی ها هم بی تفاوت.
اما غیر از یکی دو تای این نوشته ها تقریبا نبوده است مطلبی که به طور دقیق آینده رسانه ه ای را تحلیل کند. یا کلی بررسی شده، یا اصلا نسخه ای که پیچیده شده برای ایرانی جماعت نبوده و یا های دیگر.
اما، شما فرض کنید منظورمان از رسانه چاپی روزنامه است و رسانه های دیجیتال روزنامه های سایبر، با در نظر گرفتن شاخص هایی چون ( فرهنگ روزنامه خوانی، نمودار سنی خواننده گان خبر، اوضاع اجتماعی، و آینده سیاسی و ...) در دو بازه زمانی 5 و 15  (1390 و 1400)سال آینده هر یک از این رسانه ها چه وضعی خواهند داشت؟
دوستانم اگر چیزی بنویسند سعی می کنم روزانه منتشرش کنم که به نتیجه برسیم.
به رفقای این کاره هم خبر بدهید.



 ساعت <#time#> در شنبه، 27 آبان، 1385

با بي‌بي‌سي، بي بي‌بي‌سي . . .

بي بي سي، بخش جديدي را راه‌اندازي كرده است با عنوانِ نسل فردا . صرف نظر اسلوب نگارش پيام‌ها در اين بخش، مانده‌ايم در كف ظرافتِ نياز سنجي بي‌بي‌سي جماعت.


يكي از نكاتي كه خوب به چشم مي‌زند، علي رغم عنوان اين بخش يعني نسل فردا و تعريف دايره مخاطبان زير 18 سال، بي‌بي‌سي بر روي ارسال و دريافت مطالبي كه به امور و روابط جنسي باز‌‌مي‌گردد تاكييد دارد. گرچه به گروهي كه اين قدر بر دشمني‌شان پايدارند بايد حق چنين دسيسه‌هايي را هم داد.


 ساعت <#time#> در دوشنبه، 8 آبان، 1385

براي تكنولوژيست‌ها

لينك‌هاي مقالات امروز بيش‌تر به درد تكنولوژيست ها مي خورد.
اول اين كه، دوربين 160 مگا پيلكسلي هم به ساخته شد، اين‌جا و اين‌جا مي‌توانيد تصاوير و مطالبي راجع به اين دوربين بخوانيد.

مقاله‌اي ترجمه شده،‌از اين‌كه موبيل تايپ چه بود و چه شد!

و اينجا هم چند تا نرم افزار (رايگان) برتر دنيا معرفي شده است.

اين هم فتو‌بلاگ مهدي علايي، رفيقِ شفيق ما ( عكاس تكنولوژيست)



ترجمه اي از مقاله‌ي ديويد رشتي (David Rashty).(من هم اولش مثل شما سرِ اسم كلي تعجب كردم بعد فهميديم نويسنده اصلا ايراني نيست و نمي داند ما هم رشت داريم!) به هر حال محمد رضا اميري زحمت ترجمه اش را كشيده است.
اين همه مقدمه‌اي است براي شروع بحث مفصل‌مان.


 ساعت <#time#> در شنبه، 29 مهر، 1385

انواع رسانه‌هاي و اقبال مخاطبان

براي مقدمه اين مقاله را بخوانيد تا بعد‌تر درباره رسانه هاي چاپي و آينده شان مفصل بحث كنيم.

پرسش اين است كه از ميان رسانه‌هاي موجود كاربران به كدام‌يك از رسانه‌ها اقبال مي‌كنند. براي پاسخ به اين سوال به تحقيقي با عنوان «بررسي ميزان اعتماد مردم به رسانه‌هاي خبري و رابطه‌ي آن با اعتماد به نهادهاي دولتي، اشاره مي‌كنيم. اين تحقيق در سال 1382 با جامعه آماري 1200 شهروند منطقه 20 تهران انجام شده است.از نمونه‌هاي تحقيق در بخشي از پرسش‌نامه سوال شد:

الف: اگر در مورد يك رويداد (داخلي/ خارجي) خبرهاي متناقض دريافت داشتيد، كدام يك از منابع را بيش‌تر باور مي‌كنيد؟
ب: اگر بخواهيد در مورد يك رويداد (داخلي/ خارجي) كه تازه اتفاق افتاده اطلاعات جديد و بيش‌تري كسب كنيد، ترجيح مي‌دهيد اين اطلاعات را از كدام‌يك از منابع به‌دست آوريد؟

در هر چهار سوال از پاسخگويان خواسته شد كه فقط يك مورد از موارد زير را انتخاب كنند.

1- روزنامه‌هاي كشور

2- راديو (صداي جمهوري اسلامي)

3- تلويزيون (سيماي جمهوري اسلامي)

4- دوستان و خويشاوندان

5- راديو و تلويزيون‌هاي خارجي

6- اخبار اينترنت


تعداد و درصد منابع مورد اعتماد را در هنگام دريافت اخبار متناقض داخلي و يا خارجي نشان مي‌دهد. همان طور كه ملاحظه مي‌شود، در بين منابع مورد اعتماد هنگام كسب خبرهاي متناقض داخلي و خارجي، تلويزيون سيماي‌ جمهوري اسلامي ايران در مرتبه اول و اينترنت در مرتبه دوم قرار دارد. راديو و تلويزيون‌هاي خارجي در مرتبه سوم و روزنامه‌هاي كشور در مرتبه چهارم قرار دارند. راديو صداي جمهوري‌ اسلامي‌ايران و دوستان و بستگان (ارتباط ميان فردي) در اين ميان نقش چندان مهمي ندارند. اگر پاسخگويان را به دو گروه سني «30-15سال» و «31 سال و بيشتر» در نظر بگيريم، در خصوص منابع مورد اعتماد هنگام كسب متناقض اخبار داخلي 6/30درصد از گروه سني «30-15سال» اينترنت را برگزيده‌اند و مورد اخبار خارجي، 2/34درصد از همين گروه اينترنت منبع مورد اعتماد آنان است.همچنين اگر تحصيلات پاسخگويان را نيز درنظر بگيريم، در مورد اخبار داخلي 7/33 درصد افراد با تحصيلات بالاتر از ديپلم اينترنت را منبع مورد اعتماد هنگام دريافت اخبا متناقص داخلي انتخاب كرده‌اند و 2/34 درصد اينترنت را منبع كسب اطلاعات بيشتر براي رويداد خارجي معرفي كرده‌اند.
در هر دو مورد، بيش از 70 درصد از بي‌سوادان و با تحصيلات ابتدايي اخبار تلويزيون جمهوري‌اسلامي را هنگام دريافت خبرهاي متناقض باور دارند.

در خصوص كسب اطلاعات بيشتر در مورد رويداد داخلي و يا خارجي كه تازه اتفاق افتاده است، همان طور كه جدول زير نشان مي‌دهد، تلويزيون سيماي جمهوري اسلامي ايران در مرتبه اول و اينترنت در مرتبه دوم قرار دارد. راديو و تلويزيون‌هاي خارجي در مرتبه سوم و روزنامه‌هاي كشور در مرتبه چهارم قرار دارند. در ين مورد نيز صداي جمهوري اسلامي ايران و دوستان و بستگان (ارتباط ميان فردي) نقش چندان مهمي ندارند.
در خصوص كسب اطلاعات بيشتر در خصوص اخبار داخلي، 39درصد در گروه سني «30-15سال» اينترنت را برگزيده‌اند و مورد اخبار خارجي، 7/34درصد از همين گروه اينترنت منبع اول كسب اطلاعات بيشتر براي آنان است.
همچنين، اگر تحصيلات پاسخ‌گويان را نيز در نظر بگيريم، در مورد اخبار داخلي 9/31درصد افراد با تحصيلات بالاتر از ديپلم اينترنت را براي كسب اطلاعات بيشتر در مورد يك رويداد داخلي انتخاب كرده‌اند و 34درصد اينترنت را منبع كسب اطلاعات بيشتر براي رويداد خارجي معرفي كرده‌اند.

نتايج اوليه اين بررسي نشان مي‌دهد كه اينترنت راه خود را به‌عنوان يك رسانه مهم در بين افراد جوان‌تر و با تحصيلات بيشتر باز كرده است، هر چند كه صحت مطلاب بسياري از تارنماي خبري مورد سوال است كه نياز به بررسي بيشتر دارد.


در بررسي نمونه خارجي، به مقاله «اسپيروكيويس» Spiro Kiousis استاد دانشگاه ايالتي آيووا در ايالات متحده‌ي آمريكا اشاره مي‌كنيم، او در اين مقاله با عنوان «اعتماد يا عدم اعتماد عمومي» تصورات اعتبار رسانه در عصر اطلاعات را به مقايسه اعتماد مردم به اخبار سه رسانه‌ي تلويزيون، روزنامه‌ها و تارنماها پرداخته است. يافته‌هاي او نشان مي‌دهد مردم به ترتيب بيش‌تر به روزنامه‌ها، اخبار تارنما و تلويزيون اعتماد دارند. جدول، درصد اعتماد به سه رسانه را به تفكيك كم، متوسط و زيان نشان مي‌دهد.




بالاخره بي بي سي، شبكه تلوزيونِ فارسي خود را هم راه‌اندازي مي كند! زبانم لال اگر تلوزيونِ بي بي سي بتواند در جذب مخاطبان جديد به اندازه سايت‌هاي خبري اش موفق باشد، احتمالا بايد بخش خبري صدا و سيما را  . . .

اين هم دو تا گزارش از نشستِ تكنولوژي هاي جديد ارتباطي، اين و آن.
و مقاله انقلاب رسانه هاي نوين از سايت لوموندِ فارسي


 ساعت <#time#> در چهارشنبه، 19 مهر، 1385

منابع انساني در آغاز هزاره سوم

مقاله‌اي از ديويد گرينفيل با عنوانِ " منابع انساني در آغاز هزاره سوم ". 


 ساعت <#time#> در سه‌شنبه، 18 مهر، 1385

دو برداشت از يك فيلم! . . .

پست دوم من مربوط است به مطلبي از خانم شادي ضابط با عنوانِ " وقتي تلوزيون فرانسه رسالت رسانه‌ي ملي ما را به دوش مي كشد". در اين نوشته خانم ضابط تحليل خود را از يك مستند فرانسوي كه درباره‌ي ايرانيان ساخته شده است نوشته است. با توصيف‌هاي خانم ضابط از آن مستند، پرداختن يك تلوزيون فرانسوي (نميدانم تلوزيون فرانسوي‌ها هم مثل ما رسانه‌ي ملي است يا نه!) به زندگي يك جانباز شيميايي و فاصله‌ي طبقاتي ميان مردم ايران بخش انقادگر مغز من را هم فعال كرد. براي همين خواننده‌گان احتمالي اين نوشته ها را به اصل متن ارجاع دادم.
اما در بخش نظرات همين پست، عزيزِ ديگري كه اتفاقا جزو تماشگران همين فيلم بوده، نگاهِ ديگرتري به اين موضوع داشته است.
البته اين زرنگي جناب كارگردان است كه دو نگاه متفاوت را پاي برنامه اش نشانده و بعد هم به جان هم انداخته است.
پاسخِ منتقد با خانم ضابط.
متن نوشته خانم ضابط را اينجا ببيند.
انتقاديه خواننده عزيز را هم كه به فنگليش نوشته شده همين‌جا بخوانيد:
azize man!
bande in film ro didam. ba hameye ehterami ke be khanoome zabet migzaram ama aslan oonchizi ke neveshte boodand kamel nabood.in film dar tazade balayee ba maslahate ejtemaeeye ma kar shode bood. hata az oon tasaviri ke az janbaze shimiayee neshoon dad be hich vajh delash be hale oo nasokhte bood va faghat be eghde goshayee pardakht kama inke hejabe dokhtarane ro naboode azadi dar ejtema tosif mikard. kashki ba deghat bishtari va batahghigh be link dadan bepardazid

بعد از پست متن انتقاد آقا محمد وبگرد، از خانم ضابط خواهش كردم بعد از خواندن نقد پاسخ‌شان را بنويسند كه ايشان هم اجابت كردند:

آقای شاه محمدی، در پاسخ به شما و کامنتگذار محترمتان عرض می‌کنم که اولا من به هیچ عنوان ادعای کامل بودن توضیحاتم در بارهٔ‌آ ن مستند را نکردم. چرا که نوشته بودم : « بخشی از برنامه» از وضع زندگی اقتصادی در ایران حرف می‌زد. یعنی از میان یک برنامه طولانی من قسمتی را در وبلاگم نوشتم که بیشتر از همه مرا تحت تاثیر قرار داده بود. در ضمن ادعای منصفانه بودن برنامه را هم نکرده بودم. هر چند که اگر آقای کامنت گذار شما این فیلم را با فیلم « نوجوانی محکوم به مرگ» که دوشنبه قبل پخش شد مقایسه کند، در می‌یابد که مستند اول نسبتا خیلی کمتر دروغ گفته. و به نظر من آن برنامه یکی از غیرمغرضانه ترین برنامه‌هایی بود که من تا به حال در فرانسه دیده‌ام.در ضمن طرح چنین مسائلی «کار کردن علیه مصلحت اجتماعی» ما نیست. مشکلات جامعه را اگر رسانه‌های مطرح نکنند پس چه کسی بکند؟ چرا سرمان را کرده‌ایم توی برف؟ هرچند که همانطور که گفتم روزنامه‌ٔ کیهان سالها قبل چنین کاری را کرده و تلویزیون خودمان هم گاهگاه می‌کند. اما کسی پیدا نمی‌شود که جوابی به این سوالات بدهد.


 ساعت <#time#> در دوشنبه، 17 مهر، 1385

سرويس دهنده‌گان رايگان مكيف‌اند يا مصرف كننده‌گان؟

حتما من و تو هم به اين موضوع فكر كرده‌ايم كه تهِ دعواي كمپاني هاي بزرگ نرم افزاري بر روي وب كلي به نفع كاربران اين بستر يعني من و تو تمام مي شود.
خوش‌حال مي شويم وقتي مي شنويم گوگل، جي ميل ميدهد و خوش‌حالتر وقتي كه ياهو براي كم نياوردن سرويس جديدش را علم مي كند. اين وسط هم من و تويِ كاربر هستيم كه عشخ مي كنيم. اگر سرويس دهنده‌گان همين روال را پيش بگيرند تا بيست سال آينده چه خواهد شد؟ وقتي همه اينترنت را و ارزش محتوي‌شان را بشناسند؟!
تحليل جالبي از نيما اكبر‌پور درباره اين كه چرا اين روزها كاربرها مفت‌تر ميخورند؟

يک موقعی بود که تنها راه مالکيت يک مشت از خاک اينترنت پرداخت پول و هزينه‌های هنگفت بود. رقابت از زمانی شروع شد که محتوا روی اينترنت شروع به ازدياد کرد. محتوا در دنيای امروز يعنی ديتا، يعنی يک مشت خاکی که می‌توان از آن طلا استخراج کرد. يعنی اطلاعاتی که با استفاده از فرآيندها از ديتا استخراج می‌شوند. حالا رقابت بر سر داشتن این محتوا است. هر کسی که مالک يا ميزبان اين محتوا باشد، می‌تواند از آنها به نفع خود بهره‌برداری کند. سؤال اصلی اين است که چگونه می‌توان کاری کرد که توليدکنندگان محتوا با ميل و رغبت محتوايشان را به ما تقديم کنند؟ بگذارید قبل از پاسخ به اين سؤال، يک پرسش ديگر را مطرح کنم. تولیدکننده محتوا کيست؟ توليدکننده محتوا هر کاربر اينترنتی را شامل می‌شود. هر کسی که وبلاگ می‌نويسد، عکس را بر روی اينترنت می‌گذارد، عضو سايت‌های دوست‌یابی است، در فوروم‌ها به بحث و گفت‌وگو می‌پردازد، ايميل می‌فرستد و چه و چه. همه اينها تولیدکننده محتوا هستند. همه اينها محتوای ارزشمندی را توليد می‌کنند بدون آن که خود بدانند. حالا بر می‌گرديم سر سؤال اولمان. چگونه می‌توان کاری کرد که توليدکنندگان محتوا با ميل و رغبت محتوايشان را به ما تقديم کنند؟ راهش اين است که خدمات رايگان عرضه کنيم. اين که آن يک مشت خاک را تبديل کنيم به چند هکتار زمين و بگذاريم هر که هر آن چه که می‌خواهد در آن بکارد. دقيقاً به همين دليل است که در سال‌های اخير شرکت‌ها فضای رايگان زيادی را در اختيارتان قرار می دهند و با ارائه انواع و اقسام خدمات رايگان، شما را به سمت خود جذب می‌کنند. يکی از اين رقابت‌ها سرويس‌های رايگان ايميل است. ياهو، مايکروسافت و گوگل سردمداران اين رقابتند.

هات‌ميل و ياهو سال‌های سال به ترتيب 2 و 4 مگابايت را به صورت رايگان به کاربرانشان عرضه می‌کردند. اما داستان از آن جایی شروع شد که گوگل در ابتدای کار با ارائه سرويس جی‌ميل به تعداد معدودی از کاربرانش و با ظرفيت يک گيگابايت فضا برای ميل‌باکس گوی رقابت را ربود و در مراحل بعد این فضا را به دو گيگ افزايش داد و آن را عمومی کرد. نکته اينجا است که هر روز به حجم اين فضا بايت به بايت افزوده می‌شود. شعار گوگل در اين زمينه اين بود که شما 2000 مگابايت فضای رايگان در اختيار داريد، پس نيازی به پاک کردن حتی يک نامه هم نداريد و ما برای شما فضايی به گنجايش يک ميليون صفحه ايميل درنظر گرفته‌ايم. خوب واقعاً چند نفر هستند که يک ميلیون ايميل بفرستند و فضايشان پر شود؟ اين حرکت گوگل باعث شد که عرصه رقابت تنگ‌تر شود و ياهو فضای رایگان خود را ابتدا به صد مگ و سپس به يک گيگابايت افزايش داد و به دنبال آن، هات ميل هم فضايش را به 250 مگ افزايش داد. اما داستان به همين جا ختم نشد. تعداد سايت‌هايی که فضای هنگفت را به رايگان به کاربران عرضه می‌کردند روز به روز افزايش يافت. gawab که از قرار معلوم صاحبان عرب دارد، در حال حاضر بيش از 4.5 میليون کاربر دارد که از فضای ايميل رايگان يک گيگابايتی آن استفاده می‌کنند. برخی پا را از جی‌ميل هم فراتر گذاشته‌اند. مثلاً Walla سه و aventuremai پنج گيگابايت فضای رايگان می‌دهند و در اين ميان از نام 30gigs پيدا است که چه کرده. 30 گيگابايت فضای رايگان برای شما!




 ساعت <#time#> در دوشنبه، 17 مهر، 1385

آينده، گوگل و انتخابات

از مدتها پيش گوگل در بخش خبري خود چشمه‌هايي از نتايج تحليل بر روي محتوي را ارائه كرده بود. اما اين بار گام بلندي تر را برداشته است، گوگل علاوه بر اين كه مدعي شده حصارهاي تحليل محتوي را با سيستم‌هاي كاملا هوش‌مند خواهد شكست، براي سرويس‌هايش كار هم تعريف كرده است:


رییس شركت “گوگل” اعلام كرد تا پنج سال دیگر امكاناتی در اینترنت موجود خواهد بود كه كاربران می‌توانند با استفاده از آن صحت گفتار سیاستمداران را در كمترین زمان ممكن مشخص كنند.

به گزارش بخش خبر شبكه فن آوري اطلاعات ايران، از ایرنا، “اریك اشمیت” رییس بزرگترین موتور جستجوی اینترنت اعلام كرد اینترنت در آینده تاثیر بسیار زیادی در نتایج انتخاباتها خواهد داشت.

وی در بازدید هفته اخیر از كشور انگلیس و دیدار با “تونی بلر” نخست وزیر این كشور پیش‌بینی كرد تا پنج سال دیگر نرم‌افزار “پیش‌بینی حقایق” تولید خواهد شد كه كاربران می‌توانند از آن برای سنجش گفتار سیاستمداران استفاده كنند.

“اشمیت” بیان داشت كه با استفاده از این قبیل نرم‌افزارها و با تكیه بر اینترنت كاربران قادر خواهند بود گفتار سیاستمداران را با حقایق تاریخی مقایسه كنند و صحت سخنان آنان را بسنجند.

وی به سیاستمداران هشدار داد كه رای‌دهندگان همان كاربران اینترنت هستند كه به منابع اطلاعاتی عظیمی دسترسی دارند و شركتهایی نظیر “گوگل” آنها را در یافتن اطلاعات مورد نظرشان یاری می‌كنند.

“اشمیت” در دیدار خود از انگلیس در همایش سالیانه حزب محافظه‌كار مخالف دولت انگلیس سخنرانی كرد. وی همچنین در مصاحبه با روزنامه “فایننشال تایمز” اظهار داشت بسیاری از سیاستمداران هنوز به درستی با پدیده اینترنت آشنا نشده‌اند و معمولا از طریق فرزندان و یا همكاران خود در مورد اینترنت اطلاعات كسب می‌كنند.

به عقیده رییس “گوگل”، هم‌اكنون افراد عادی جامعه می‌توانند با كمك اینترنت، سیاستمداران، رسانه‌ها و قدرتهای تجاری را بازخواست كنند.

“اشمیت” اظهار داشت اینترنت سد میان مردم و اطلاعات را شكسته و سبب دسترسی دموكراتیك انسان به دانش و اطلاعات شده كه این امر سبب افزایش قدرت تك تك افراد گشته‌است.